wtorek, 19 lutego 2008

Piknik pod wiszącą skałą.



To zdjęcie od razu przypomniało mi australijski film Piknik pod Wiszącą Skałą.
Akcja filmu rozgrywa się w dzień Świętego Walentego 1900 roku. Tego dnia zorganizowano piknik dla uczennic z elitarnej szkoły dla dziewcząt w Woodend, w Australii. Dziewczynki w towarzystwie nauczycielek wyruszają pod Wisząca Skałę. Wyprawa kończy się tragicznie, gdyż trzy uczennice i nauczycielka znikają w niewyjaśnionych okolicznościach, wspiąwszy się na skałę. Tylko jedna z uczennic została odnaleziona, zadrapana, wycieńczona, reszty nigdy nie odnaleziono…
Podczas kręcenia zegarki ekipy zachowywały się w dziwny sposób: spieszyły się bądź późniły oraz stawały o określonej godzinie. Zarówno w powieściowym pierwowzorze jak i w filmie, zegarki dziewcząt stanęły w samo południe, kiedy przebywały one na skale, co stanowiło punkt wyjścia dla tajemniczych i pełnych grozy wydarzeń, które miały potem nastąpić aaaauuuuuuuu…..:))))))

Soundtrack do filmu skomponował min. rumuński muzyk Gheorghe Zamfir. Najsłynniejszy kompozytor i propagator muzyki na fletni Pana :) ciarki człowieka przechodzą oglądając ten film w ciemnym kinie :)))

wtorek, 5 lutego 2008

Piękna Henryka z wachlarzem.



To zdjęcie kupiłam dwa lata temu na Kole w deszczowy dzień. Padało jak z cebra, prawie już wszyscy poszli do domu, a ja jeszcze znalazłam pana ze starymi książkami. Zapytałam go o stare fotografie, a on mi pokazał całe pudełko pełne zdjęć i pocztówek. Zaczęłam je przeglądać i znalazłam zdjęcie przedstawiające piękną dziewczynę. Za 10 złotych znalazła się ona w mojej kolekcji.

Kobieta jest ubrana w białą, bogato zdobioną perełkami, falbankami i kwiatami suknię. Włosy ma rozpuszczone, zebrane po bokach oraz grzywkę lekko fryzowaną. Białe rękawiczki, grube bransolety, oryginalny naszyjnik zrobiony jakby z nieregularnych perełek i trzech rameczek . W uszach wiszące kolczyki brylantowe. Na biuście została przypięta broszka w kształcie gwiazdy.Wachlarz zbliża lekko do buzi i patrzy tajemniczo z lekkim uśmiechem na ustach ...

Na rewersie tego zdjęcia ktoś atramentem, kaligraficznym pismem napisał " Ładnowska ". W moich poszukiwaniach poszłam tym właśnie śladem. Wstukałam w google to nazwisko i ...BINGO!!!Wyskoczyła strona wielcy.pl a tam krótka notka o Henryce Gabrieli Ładnowskiej- aktorce - 1857-1920. Szukując dalej dowiedziałam się, że Henryka była przybraną córką Feliksa Bendy, przyrodniego brata Heleny Modrzejewskiej! Następnie zasięgnęłam rady specjalistów na forum teatralno książkowym, prosząc o wskazanie książek o tematyce teatralnej i o samej Ładnowskiej. Dostałam cała bibliografię i mnóstwo ploteczek... podobno Modrzejewska nie przepadała za Ładnowską. Udałam się do czytelni i tam w Słowniku biograficznycm teatru polskiego 1765- 1965 znalazłam więcej informacji.

Henryka Ładnowska urodziła sie prawdopodobnie w 1849 roku, a nie jak często podawano 23.III.1857r, poniewaz już w 1865 grała w Czerniowcach duże role, a od 1866 należała do zespołu tetru krakowskiego grając role amantek. Urodziła sie w Warszawie , a zmarła 2.III.1920r. w Madrycie.Była bardzo piękną kobietą. W rolii Tytanii ( Sen nocy letniej), Desdemony ( Otello) i Marty ( Dalila) zyskała sobie uznanie S.Koźmiana, który jednak dostrzegł w jej ruchach " sztywność i zmanierowanie nie licujące z pięknością artystki". 30.IX.1873 roku w Krakowie wychodzi za mąż za aktora Bolesława Ładnowskiego i wkrótce wyjeżdzają razem do Lwowa, gdzie będzie występować w teatrze jako Małgorzata ( Faust). Występuje w Krakowie, Lwowie, Poznaniu , Nowym Sączu i Warszawie. Grała Ludwikę ( Dwa światy), Amelię (Mazepa), Julię ( Romeo i Julia), Ofelię (Hamlet). W 1888 postanowiła wyjechać do Paryża, chcąc powtórzyć sukces Modrzejewskiej poza granicami kraju. Występowała w teatrze Odeon oraz w teatrzyku l'Ermitage, ale bez większego powodzenia. Ostatnie lata spędziła w Hiszpanii ... madryckie losy są mi już nieznane.

Zdjęcie zotało zrobione w zakładzie Jana Mieczkowskiego, który przez dwa lata wydawał w Warszawie pismo codzienne "Antrakt", poświęcone problematyce teatrów stołecznych.
Mieczkowski wykonał cykl fotografii Heleny Modrzejeswkiej w różnych rolach, m.in. jako szekspirowską Ofelię i Kleopatrę, fredrowską Anielę w Ślubach Panieńskich -(
http://dziedzictwo.polska.pl/katalog/index,Modrzejewska_Helena,cid,2831.htm).